Surah al-Ma’idah with Urdu Translation

Irfan-ul-Quran
  • 6, 7پارہ نمبر
  • 120آيات
  • 16رکوع
  • 112ترتيب نزولي
  • 5ترتيب تلاوت
  • مدنیسورہ
or

اللہ کے نام سے شروع جو نہایت مہربان ہمیشہ رحم فرمانے والا ہے

In the Name of Allah, the Most Compassionate, the Ever-Merciful

وَ اِذۡ قَالَ اللّٰہُ یٰعِیۡسَی ابۡنَ مَرۡیَمَ ءَاَنۡتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوۡنِیۡ وَ اُمِّیَ اِلٰہَیۡنِ مِنۡ دُوۡنِ اللّٰہِ ؕ قَالَ سُبۡحٰنَکَ مَا یَکُوۡنُ لِیۡۤ اَنۡ اَقُوۡلَ مَا لَیۡسَ لِیۡ ٭ بِحَقٍّ ؕ؃ اِنۡ کُنۡتُ قُلۡتُہٗ فَقَدۡ عَلِمۡتَہٗ ؕ تَعۡلَمُ مَا فِیۡ نَفۡسِیۡ وَ لَاۤ اَعۡلَمُ مَا فِیۡ نَفۡسِکَ ؕ اِنَّکَ اَنۡتَ عَلَّامُ الۡغُیُوۡبِ ﴿۱۱۶﴾

116. اور جب اللہ فرمائے گا: اے عیسٰی ابن مریم! کیا تم نے لوگوں سے کہا تھا کہ تم مجھ کو اور میری ماں کو اللہ کے سوا دو معبود بنا لو، وہ عرض کریں گے: تو پاک ہے، میرے لئے یہ (روا) نہیں کہ میں ایسی بات کہوں جس کا مجھے کوئی حق نہیں۔ اگر میں نے یہ بات کہی ہوتی تو یقیناً تو اسے جانتا، تو ہر اس (بات) کو جانتا ہے جو میرے دل میں ہے اور میں ان (باتوں) کو نہیں جانتا جو تیرے علم میں ہیں۔ بیشک تو ہی غیب کی سب باتوں کو خوب جاننے والا ہےo

116. And when Allah will say: ‘O ‘Isa, son of Maryam (Jesus, son of Mary)! Did you say to the people: ‘Take me and my mother as two gods besides Allah?’’ He will say: ‘Glory be to You! It does not befit me that I should say what I have no right to (say). Had I said such a thing, You would indeed have known it. You know what is (hidden) within me, and I do not know what is within Yourself. Indeed, You are the Great Knower of all unseen things.

116. And when Allah will say: ‘O ‘Isa, the son of Maryam (Jesus, the son of Mary)! Did you ask the people to take you and your mother as two gods besides Allah?’ He will submit: ‘Glory be to You! It is not (justified) for me to say such a thing as I have no right to say. Had I said it, You would surely have known it. You know every such (thing) that is in my heart, but I do not know those (things) which are in Your knowledge. Indeed, it is only You Who know well all that is unseen.

116. Waith qala Allahu ya AAeesa ibna maryama aanta qulta lilnnasi ittakhithoonee waommiya ilahayni min dooni Allahi qala subhanaka ma yakoonu lee an aqoola ma laysa lee bihaqqin in kuntu qultuhu faqad AAalimtahu taAAlamu ma fee nafsee wala aAAlamu ma fee nafsika innaka anta AAallamu alghuyoobi

116. Og når Allah vil si: «Å, Jesus, sønn av Maria, sa du til menneskene: 'Hold meg og min mor som to tilbedelsesverdige istedenfor Allah (som alene tilbedelsesverdig Herre)!'?», vil Jesus svare ydmykt: «Hellig er Du! Det er meg ikke passelig å si noe jeg ikke har rett til. Hvis jeg hadde sagt det, ville Du i sannhet ha visst det. Du kjenner til alt det som bor i hjertet mitt, men jeg kjenner ikke til det som er i Din viten. Sannelig, Du har i Din viten alt det usette.

116. और जब अल्लाह फरमाएगा: ऐ ईसा इब्ने मर्यम! क्या तुमने लोगों से कहा था कि तुम मुझ को और मेरी मां को अल्लाह के सिवा दो माबूद बना लो? वोह अ़र्ज़ करेंगे: तू पाक है, मेरे लिए ये (रवा) नहीं कि मैं ऐसी बात कहूं जिसका मुझे कोई हक़्क़ नहीं। अगर मैंने ये बात कही होती तो यक़ीनन तू उसे जानता, तू हर उस (बात) को जानता है जो मेरे दिल में है और मैं उन (बातों) को नहीं जानता जो तेरे इल्म में है। बेशक तू ही ग़ैब की सब बातों को ख़ूब जानने वाला है।

১১৬. আর যখন আল্লাহ্ বলবেন, ‘হে মারইয়াম-তনয় ঈসা! তুমি কি মানুষকে বলেছিলে, “তোমরা আল্লাহ্ ব্যতীত আমাকে এবং আমার মাতাকে দু’জন উপাস্য হিসেবে গ্রহণ করো”?’ তিনি আরয করবেন, ‘তুমি পবিত্র, আমার জন্যে এ (সংগত) নয় যে, আমি এমন কথা বলি, যা বলার কোনো অধিকার আমার নেই। যদি আমি এ কথা বলতাম, তবে অবশ্যই তুমি তা জানতে। তুমি এমন সব (বিষয়) জানো, যা আমার অন্তরে রয়েছে এবং আমি সে সব (বিষয়) জানি না, যা তোমার জ্ঞানে রয়েছে। নিশ্চয়ই তুমিই অদৃশ্যের সকল বিষয় ভালোভাবে অবগত।

(الْمَآئِدَة، 5 : 116)
مَا قُلۡتُ لَہُمۡ اِلَّا مَاۤ اَمَرۡتَنِیۡ بِہٖۤ اَنِ اعۡبُدُوا اللّٰہَ رَبِّیۡ وَ رَبَّکُمۡ ۚ وَ کُنۡتُ عَلَیۡہِمۡ شَہِیۡدًا مَّا دُمۡتُ فِیۡہِمۡ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّیۡتَنِیۡ کُنۡتَ اَنۡتَ الرَّقِیۡبَ عَلَیۡہِمۡ ؕ وَ اَنۡتَ عَلٰی کُلِّ شَیۡءٍ شَہِیۡدٌ ﴿۱۱۷﴾

117. میں نے انہیں سوائے اس (بات) کے کچھ نہیں کہا تھا جس کا تو نے مجھے حکم دیا تھا کہ تم (صرف) اللہ کی عبادت کیا کرو جو میرا (بھی) رب ہے اور تمہارا (بھی) رب ہے، اور میں ان (کے عقائد و اعمال) پر (اس وقت تک) خبردار رہا جب تک میں ان لوگوں میں موجود رہا، پھر جب تو نے مجھے اٹھا لیا تو تو ہی ان (کے حالات) پر نگہبان تھا، اور تو ہر چیز پر گواہ ہےo

117. I did not tell them (anything) except what You had commanded me (to say): ‘Worship Allah, my Lord and your Lord.’ And I was witness over them as long as I remained among them. But since You took me (to Yourself), You were the Watcher over them. And You are Witness over everything.

117. I said to them nothing except (that) which You ordered me to say: Worship (only) Allah, Who is my Lord and your Lord (too). And I kept a vigilant watch over (their beliefs and actions) so long as I was amongst them. But when You lifted me up, then You alone watched over their (affairs), and You are a Witness to everything.

117. Ma qultu lahum illa ma amartanee bihi ani oAAbudoo Allaha rabbee warabbakum wakuntu AAalayhim shaheedan ma dumtu feehim falamma tawaffaytanee kunta anta alrraqeeba AAalayhim waanta AAala kulli shayin shaheedun

117. Jeg sa ikke noe annet til dem enn det som var meg befalt av Deg å si: 'Tilbe kun Allah, Herren min og Herren deres!' Og jeg var underrettet om dem (deres trosoverbevisning og handlinger) så lenge jeg var blant dem, men da Du løftet meg opp, var det Du alene som var vokter over dem (av deres tilstand), og Du er vitne til alle ting.

117. मैंने उन्हें सिवाए इस (बात) के कुछ नहीं कहा था जिसका तूने मुझे हुक्म दिया था कि तुम (सिर्फ़) अल्लाह की इबादत किया करो जो मेरा (भी) रब है और तुम्हारा (भी) रब है और मैं उन (के अ़क़ाइदो आमाल) पर (उस वक़्त तक) ख़बरदार रहा जब तक मैं उन लोगों में मौजूद रहा। फिर जब तूने मुझे उठा लिया तो तूही उन (के हालात) पर निगेहबान था, और तू हर चीज़ पर गवाह है।

১১৭. আমি তাদেরকে এ (বিষয়) ব্যতীত কিছুই বলিনি যার নির্দেশ তুমি আমাকে দিয়েছিলে, “তোমরা (কেবল) আল্লাহ্‌রই ইবাদত করো, যিনি আমার(ও) প্রতিপালক এবং তোমাদের(ও) প্রতিপালক”। আর আমি তাদের (আকীদা ও আমলের) উপর (সে সময় পর্যন্ত) সতর্ক প্রহরারত ছিলাম, যতক্ষণ পর্যন্ত আমি সেসব লোকের মাঝে বিদ্যমান ছিলাম। অতঃপর যখন তুমি আমাকে উঠিয়ে নিলে, তখন তুমিই তাদের (অবস্থার) উপর প্রহরী ছিলে। আর তুমি সর্ব বিষয়ে সাক্ষী।

(الْمَآئِدَة، 5 : 117)
اِنۡ تُعَذِّبۡہُمۡ فَاِنَّہُمۡ عِبَادُکَ ۚ وَ اِنۡ تَغۡفِرۡ لَہُمۡ فَاِنَّکَ اَنۡتَ الۡعَزِیۡزُ الۡحَکِیۡمُ ﴿۱۱۸﴾

118. اگر توانہیں عذاب دے تو وہ تیرے (ہی) بندے ہیں اور اگر تو انہیں بخش دے تو بیشک تو ہی بڑا غالب حکمت والا ہےo

118. If You punish them, they are indeed Your servants. But if You forgive them, You are indeed the All-Mighty, the All-Wise.’

118. If You torment them, they are only Your servants, and if You forgive them, You are indeed Almighty, All-Wise.’

118. In tuAAaththibhum fainnahum AAibaduka wain taghfir lahum fainnaka anta alAAazeezu alhakeemu

118. Hvis Du piner dem, så er de Dine tjenere, og hvis Du tilgir dem, så er Du i sannhet den Allmektige, den mest Vise.»

118. अगर तू उन्हें अ़ज़ाब दे तो वोह तेरे (ही) बन्दे हैं और अगर तू उन्हें बख़्श दे तो बेशक तू ही बड़ा ग़ालिब हिक्मत वाला है।

১১৮. যদি তুমি তাদেরকে শাস্তি দাও, তবে তারা তোমার(ই) বান্দা আর যদি তুমি তাদেরকে ক্ষমা করে দাও, তবে নিশ্চয়ই তুমি মহাপরাক্রমশালী, প্রজ্ঞাবান।’

(الْمَآئِدَة، 5 : 118)
قَالَ اللّٰہُ ہٰذَا یَوۡمُ یَنۡفَعُ الصّٰدِقِیۡنَ صِدۡقُہُمۡ ؕ لَہُمۡ جَنّٰتٌ تَجۡرِیۡ مِنۡ تَحۡتِہَا الۡاَنۡہٰرُ خٰلِدِیۡنَ فِیۡہَاۤ اَبَدًا ؕ رَضِیَ اللّٰہُ عَنۡہُمۡ وَ رَضُوۡا عَنۡہُ ؕ ذٰلِکَ الۡفَوۡزُ الۡعَظِیۡمُ ﴿۱۱۹﴾

119. اللہ فرمائے گا: یہ ایسا دن ہے (جس میں) سچے لوگوں کو ان کا سچ فائدہ دے گا، ان کے لئے جنتیں ہیں جن کے نیچے نہریں جاری ہیں، وہ ان میں ہمیشہ ہمیشہ رہنے والے ہیں۔ اللہ ان سے راضی ہوگیا اور وہ اس سے راضی ہوگئے، یہی (رضائے الٰہی) سب سے بڑی کامیابی ہےo

119. Allah will say: ‘This is the Day when truthfulness shall benefit the truthful. For them shall be Gardens with rivers flowing beneath them, to abide therein forever. Allah is pleased with them, and they are pleased with Him. That is the ultimate success.

119. Allah will say: ‘This is the Day (when) the truth of the truthful will benefit them. There are Gardens for them with streams flowing beneath; they will live therein forever. Allah is pleased with them and they are pleased with Him. This (pleasure of Allah) is the highest achievement.’

119. Qala Allahu hatha yawmu yanfaAAu alssadiqeena sidquhum lahum jannatun tajree min tahtiha alanharu khalideena feeha abadan radiya Allahu AAanhum waradoo AAanhu thalika alfawzu alAAatheemu

119. Allah vil si: «Dette er en slik dag, hvor de sannferdiges sannferdighet vil være dem nyttig. For dem er det hager som det flyter elver under, de skal leve i dem for alltid. Allah er tilfreds med dem, og de er tilfreds med Ham. Dette (Allahs tilfredshet) er den største seieren.»

119. अल्लाह फरमाएगा: ये ऐसा दिन है (जिस में) सच्चे लोगों को उनका सच फाइदा देगा। उनके लिए जन्नतें हैं जिनके नीचे नहरें जारी हैं। वोह उनमें हमेशा हमेशा रहने वाले हैं। अल्लाह उनसे राज़ी हो गया और वोह उस से राज़ी हो गए, येही (रज़ाए इलाही) सब से बड़ी कामयाबी है।

১১৯. আল্লাহ্ বলবেন, ‘এটি সেই দিন, (যেদিন) সত্যবাদী লোকদেরকে তাদের সত্যবাদিতা উপকৃত করবে। তাদের জন্যে রয়েছে জান্নাত, যার তলদেশে স্রোতধারা প্রবাহিত; তারা তাতে চিরকাল বসবাস করবে। আল্লাহ্ তাদের প্রতি সন্তুষ্ট আর তারাও তাঁর প্রতি সন্তুষ্ট। এ (আল্লাহ্‌র সন্তুষ্টি) সবচেয়ে বড় সাফল্য।’

(الْمَآئِدَة، 5 : 119)
لِلّٰہِ مُلۡکُ السَّمٰوٰتِ وَ الۡاَرۡضِ وَ مَا فِیۡہِنَّ ؕ وَ ہُوَ عَلٰی کُلِّ شَیۡءٍ قَدِیۡرٌ ﴿۱۲۰﴾٪

120. تمام آسمانوں اور زمین کی اور جو کچھ ان میں ہے (سب کی) بادشاہی اللہ ہی کے لئے ہے، اور وہ ہر چیز پر بڑا قادر ہےo

120. To Allah belongs the kingdom of the heavens and the earth, and whatsoever is in them, and He is All-Capable of everything.

120. To Allah belongs the kingdom of all the heavens and the earth and whatever lies in them, and He wields full power over everything.

120. Lillahi mulku alssamawati waalardi wama feehinna wahuwa AAala kulli shayin qadeerun

120. Allah tilhører herredømmet over himlene og jorden og alt det som finnes i dem, og Han har fullstendig makt over alle ting.

120. तमाम आस्मानों और ज़मीन की और जो कुछ उनमें है (सब की) बादशाही अल्लाह ही के लिए है, और वोह हर चीज़ पर बड़ा क़ादिर है।

১২০. (সকল কিছুর) রাজত্ব আল্লাহ্‌রই; আসমানসমূহ, পৃথিবী এবং যা কিছু এসবে রয়েছে । আর তিনি সকল কিছুর উপর পূর্ণ ক্ষমতাবান।

(الْمَآئِدَة، 5 : 120)